dimanche 4 octobre 2009

Παρίσι: Υπό το βλέμμα της μεγάλης αδελφής


Αυτό το Σαββατοκύριακο εκατοντάδες ζευγάρια μάτια θα κοιτούν επίμονα τα πλοιάρια του Σικουάνα. Ανήκουν σε ηρωικές γυναίκες από τα πιο ταραγμένα μέρη του κόσμου. Πρόκειται για την πιο φιλόδοξη εικαστική έκθεση στο Παρίσι τα τελευταία 25 χρόνια!

Όλη η περιφέρεια του Ile Saint-Louis μεταμορφώνεται κατά τη διάρκεια αυτής της εβδομάδας σε μία τεράστια έκθεση από φωτογραφίες γυναικείων ματιών. Ακόμη και οι γέφυρες που συνδέουν το νησί με τη δεξιά και την αριστερή όχθη του Παρισιού θα μετατραπούν ως το Σάββατο το βράδυ σε γέφυρες ματιών. Αυτό θεωρείται από κάποιους η πιο φιλόδοξη καλλιτεχνική δημιουργία που έχει γίνει στο Παρίσι μετά το 1985, όταν ο Αμερικανοβούλγαρος καλλιτέχνης Christo τύλιξε την Pont-Neuf με ένα μεταξωτό υλικό στο χρώμα της άμμου.

Τα μάτια ανήκουν σε ‘’γυναίκες-ηρωίδες’’ όπως η Zippy Vugutsa, γιαγιά στην Κένυα, η Peng Phan, μία γυναίκα που βοηθά παιδιά του δρόμου στην Καμπότζη και η Rebecca Deman μία δεκατριάχρονη μόνη μητέρα, θύμα του εμφυλίου πολέμου και βιασμού στην Λιβερία. Πίσω από την έκθεση βρίσκεται ο JR, ένας νέος Γάλλος φωτογράφος και γκραφιτάς, ο οποίος δεν δίνει ποτέ το πραγματικό του όνομα και έχει γίνει γνωστός τα τελευταία 4 χρόνια. Αυτό που κάνει είναι να κολλάει, τις περισσότερες φορές απρόσκλητος, γιγαντιαίες φωτογραφίες κατά τη διάρκεια εμφύλιων συγκρούσεων .

Φωτογράφισε πορτρέτα Παλαιστινίων και Ισραηλινών και στη συνέχεια τα κόλλησε στο Τείχος. Ποιοι ήταν οι Παλαιστίνιοι και ποιοι οι Ισραηλινοί κανείς δεν μπορούσε να διαχωρίσει με σιγουριά. Το πιο διάσημο έργο του είναι τα τρία πορτρέτα, ενός ιμάμη, ενός ραβίνου και ενός παπά τα οποία κόλλησε το ένα δίπλα στο άλλο.

Τα μάτια των γυναικών είναι το αποτέλεσμα μίας δίχρονης περιήγησης στον κόσμο που την ονόμασε ‘’Women are Heroes’’. Στόχο είχε να να αναδείξει το κουράγιο και τον πόνο γυναικών που υφίστανται την φτώχεια και την βία στην Βραζιλία, στην Ινδία, στην Καμπότζη, στη Σιέρρα Λεόνε, στο Σουδάν, στην Κένυα και στη Λιβερία.

Πριν από την έκθεση στο Saint Louis, ο JR κολλούσε τις φωτογραφίες στις τρώγλες όπου ζούσαν οι ίδιες οι γυναίκες, σε τοίχους ή σε γέφυρες, σε λεωφορεία και στην Κένυα κατά μήκος ενός τραίνου. Μετά, οι φωτογραφίες κολλήθηκαν σε τεράστιο μέγεθος στο Βερολίνο και στις Βρυξέλλες. Παρ’όλα αυτά, ο JR δήλωσε στην εφημερίδα Independent ότι είναι η πρώτη φορά που κάνει κάτι τόσο μεγάλων διαστάσεων και ότι στο Βερολίνο η έκθεση είχε έκταση 4 χλμ, ενώ στο Παρίσι 8 χλμ.

Ο JR προέρχεται από μία μέση Γαλλοτυνησιακή οικογένεια και ξεκίνησε την φωτογραφική του πορεία πριν από 10 χρόνια, όταν βρήκε τυχαία μία φθηνή κάμερα στο Μετρό του Παρισιού. Ενώ ποτέ ως τότε δεν είχε ασχοληθεί με τη φωτογραφία, οι φωτογραφίες του πωλούνται σήμερα στις γκαλερί του Παρισιού μέχρι και 12.000 ευρώ.

Όπως αναφέρει ο ίδιος: ‘’Δεν είμαι καλλιτέχνης με αιτία, αλλά καλλιτέχνης που προκαλεί τους ανθρώπους να σκέφτονται [...] Αυτές οι γυναίκες είναι θύματα που μπορεί να τους δοθούν λίγα δευτερόλεπτα στο βραδυνό δελτίο, και μετά να ξεχαστούν. Όμως κοιτώντας μέσα στα μάτια τους βλέπεις οτι δεν είναι απλώς θύματα αλλά αυτές που κατάφεραν να επιβιώσουν’’.

Αναδημοσίευση από TVXS.gr
Πηγή:The Independent

0 σχόλια: